پیرامون صنعتی شدن چابهار و مصائب آن

رشد و توسعه اقتصاد ، جذب سرمایه گذار خارجی و داخلی ، توانمند شدن کسب و کار ، عمران و آبادانی و ارایه خدماتی عمومی اهدافی است که بر پایه ی آن « مناطق آزاد تجاری _ صنعتی » شکل گرفته است.

اکنون پس از گذشت ربع قرن از ایجاد «منطقه آزاد تجاری _ صنعتی چابهار » نه تنها بسیاری از گزاره های فوق محقق نشده بلکه رتبه اول شهرهای دارای حاشیه نشین در کشور، نبود زیر ساخت مناسب خدماتی بهداشتی (بیمارستان تخصصی ، فرودگاه ، سیستم آبرسانی و ...) از جمله چالش هایی است که گریبان گیر مردم و مسئولین این منطقه است.ظاهراً به جای امیدواری برای مرتفع شدن این مشکلات ، «بحران زیست محیطی» را نیز باید به موارد فوق اضافه نماییم! بدین گونه که در چند سال اخیر بحث احداث صنایع سنگین و متوسطی نظیر :پالایشگاه، صنایع فولاد و آلومینیوم ، پتروشیمی و خودروسازی در منطقه آزاد تجاری _ صنعتی چابهار از سوی دولتمردان و با همکاری کشور های منطقه با جدیت دنبال می شود ، اما نکته ای که در این بین مغفول مانده تبعات زیست محیطی احداث چنین صنایعی در خط ساحلی است.

به نظرمی رسد پسماند ها و فاضلاب این صنایع ناگزیر به سوی «خلیج چابهار »هدایت خواهند شد و در آینده ای نه چندان دور شاهد بحران جدی زیست محیطی و تخریب اکوسیستم خلیج چابهار خواهیم بود.

مگر اینکه مسئولان با جدیت مبحث حفظ محیط زیست و کنترل پسماند های صنایع را در دستور کار خویش قرار دهند و صنایع مرتبط را ملزم به ارایه برنامه عملی در جهت حفظ و بهبود محیط زیست منطقه نمایند.

( آدینک ( آیینه...